درباره نمایشگاه
دمیدن روح امید ، حتی اگر ناممکن باشد و سخت بنظر برسد مهم ترین وظیفه ای است که هر روشنفکر در تاریک ترین لحظات تاریخ به آن موظف است و تغییر سال، بهانه ای ست که با توسل به آن این امر ممکن می شود.
سالی که گذشت همراه با چالش های سنگین بود و سالی که پیش رو داریم ، هنوز نوید هیچ گشایشی را نداده است . مخاطبان این سطور که عمدتا از روشفکران و هنرمندان داخل کشور هستند ، مصائب و درد های مشترک دارند اما همین که مانده اند ، حتما با باوِر بر تاثیر گذاری و پیروز ساختن ارزش های صحیح متکی بر آگاهی ست .
از این رو در واپسین روز های سال یا در آغاز سالی نو ، توان و اراده خود را به کار گرفته ایم تا بار دیگر به یکی از نیاز های فضای تجسمی جامعه خود پاسخ دهیم. پیش از این نیز طراحان آزاد بر اهمیت گفتمان کتبی تاکید داشته و در شکل های مختلف پیگیر آن بوده است. طی سالهای گذشته کوشیده ایم تا از طرق مختلف بر دامنه بحث و گفتگو پیرامون مسائل هنر معاصر و آثار هنرمندانِ جوان بیفزایم . بخصوص به گفتمان ادبیات مکتوب که به نظر میرسد کمتر مورد توجه قرار گرفته. در دو دهه قبل ازهنرمندانی که پروژه ای را ارائه می کردند، درخواست کردیم درباره ایده شان بنویسد. نوشته ها را آرشیو کردیم بعدها تلاش کردیم بخشی از آنها به را صورت صحافی شده محفوظ بداریم . همچنین تا جای ممکن در انتشار کتابهاشان همراه شویم . در تلاشی دیگر از سال ۱۳۹۴ دست به کار انتشار فصل نامه ای مختصر با عنوان « نامه آزاد» شدیم که در آن به اخبار هنرمندان جوان گالری در شهر ها و کشورهای دیگر می پرداختیم و هم در هر شماره یک مقاله به چاپ می رسانیدم ، این مقالات ( که اغلب ترجمه از زبان های دیگر بودند ) به مباحث جدی که جریانات پیشرو جهان را تحت تاثیر قرار داده بودند ، می پرداخت .
نمونه :
- « ارزش کار چیست » ( انجمن علیه هویج به دستان )
- « اگر نان ندارید، هنر بخورید » ( هیتو اشتیرل )
- « اتحاد هنری گارگران » ( ستاره ارشلو )
این بار نیز زینِ نامه آزاد بر آن است که در هر نوبت همراه هنرمندی شود که پروژه اش را در فضای طراحان آزاد به نمایش می گذارد . و در کنار آن هراز چندی شماره ای به چاپ برساند که همچون این شماره نگاهی اجمالی به اخبار و رویداد های پیرامونی و یا یکی از مباحث قابل توجه داشته باشید .
این شماره پس از فاصله ای قابل توجه در شرایطی منتشر می شود که فضای تجسمی ایران همچون سایر بخشهای جامعه تحولاتی را گذرانده است منظور از این اشاره به فاصله زمانی ست که از سال ۱۳۹۹ با همه گیری کرونا آغاز شد و به تعطیلی دانشگاه ها و مشاغل ( ازجمله گالریها ) و کلاسهای آموزشی منجر شد و هنرمندان و دانشجویان را به خلوت خانه و آتلیه هاشان باز گرداند. این مسیر بلافاصله و پیش از آن که به تمامی به وضیعت قبل باز گردد با تحولات اجتماعی ۱۴۰۱ مواجه شد . اما جهان ما پس از این وقایع به موقعیت قبلی باز نگشت و در شرایطی جدید به حیات خود ادامه داد. اتوریته و استیلای گالری داران و تجارت هنر که می رفت به امری بی چون و چرا بدل گردد، در وقفه ایجاد شده تا حدود زیادی فرو ریخت. هر چند اکنون پس از گذشت سه سال به نظر می رسد روال قبلی در حال بازسازی ست اما واقعیت این است که گروهی از گالری ها در این میان حذف شده اند. گسست ناشی از همه گیری کرونا و جنبش های اجتماعی به نظر می رسد منجر به ( دو قطبی شدن ) ( ایجاد فاصله ) ( رادیکالیزه شدن ) فضای اقتصاد ایران و بخصوص فضای تجارت هنر شد. همزمان که بسیاری از گالری های حذف شدند ، بسیاری گالری جدید با رویکردی صد درصد اقتصادی با سرمایه های کلان تر سر بر آوردند که هیچ شباهتی به نسل های قبلی نداشته و اصولا مراقبتی از وجه فرهنگی شغلشان نمی کنند.
نهایتا طراحان آزاد بر آن است که با همه وجوه تجملی و تبلیغاتی که در اطراف آثار هنری و گالری ها شکل میگیرد ، همچنان وظیفه حفاظت و اصالت فرهنگ و گسترش جنبشهای نوین بر عهده ی نسلهای جوان و روشنفکران است. هر کدام از ما چه در دانشگاه و مراکز آموزشی، چه در گالری ها و مراکز فرهنگی میکوشیم تا با افزودن بر بار مطالعاتی و گسترش دید خود در تازگی و آزادی آثار هنری موثر باشیم .
جایزه سیاه قلم
طراحان آزاد بر این باور است که نسل به نسل هنرمندان و پژوهشگران جوان در جستجوی یافتن مسیرهای جدید برای پیشبرد فرهنگ و هنر میهنانشان کوشیداند. این امر در تلاشی مداوم به پیشنهادهای گوناگون هر نسل انجامیده است . مهم این است که این تلاشها دیده شود و به بحث و نقد گذاشته شود و ویژگیهای جوهری آن مدون گردد . طراحان آزاد در پیوندی ارگانیک و تداوم دیالوگ بينا النسلی ، مسیری را بازشناسی کرده است که توسط هنرمندان نسل جدید همزمان در جغرافیای گسترده به واکاوی سنتهای نقاشی ایرانی و کشف ظرفیتهای آن روی آورده است. این مواجهه که طی یک دهه اخیر صورت پذیرفته ، روز به روز ما را در برابر قطعیت وجود آن آگاه تر ساخته . تا آنکه سال ۱۴۰۱ تصمیم گرفتیم در قالب یک رویداد کوچک و مختصر به آن پاسخ دهیم
این رویداد به ما امکان میداد تا شمار بیشتری از هنرمندان که با این روش کار می کنند را شناسایی کنیم. همچنین میتوانیم به این وسیله توجه و احترام خود را به کار ایشان نشان دهیم. یکی دیگر از کارکردهای چنین رویدادی قدرت بخشیدن به این گروه از هنرمندان از طریق آشنایی و بحث و گفتگو و همکاری با یکدیگر است. کسانیکه با رویکردی مشابه مشغول بکار هستند و احتمالا از حضور یکدیگر بی اطلاعند. از سوی دیگر جامعه اعم از هنرمندان رشته های دیگر ، منتقدان و ... را ترغیب کنیم که پیشنهادهای این گروه از هنرمندان را جدی تر تلقی کنند .
برگزاری نوبت اول این رویداد با همه محدودیتها و کاستیها تا حد قابل قبولی با موفقیت همراه بود. به نظر میرسد در همین فاصله کوتاه این گرایش ( مطالعه ظرفیتهای نقاشی ایرانی و کاربری آن در بیان معاصر ) به عنوان یک گرایش هنری معاصر ایرانی میرود که به رسمیت شناخته شود تعدادی از شرکت کنندگان در ارتباطی حرفه ای با یکدیگر قرار گرفته و برخی از منتقدان این حرکت را پیگیری میکنند و نظاره گر آینده آن هستند. تلاش ما نیز در تداوم این دو سالانه ، همچنان محافظت از وجوه خلاقانه و نوگرانه ی آن و البته پیوند هر چه بیشتر با جهان معاصر است. ما می کوشیم به وسیله این فراخوان هنرمندان جوان بیشتری را شناسایی کرده و فضایی بدور از رقابتهای تجاری و محیطی امن برای عرضه و نقد آن آثار فراهم آوریم
طراحان آزاد به این وسیله از شما میخواهد آثار خود را با رعایت نکات زیر حداکثر تا تاریخ ۱۴۰۴/۰۵/۱۵ به آدرس ( siyahgalam.com ) ارسال دارید :
- این فراخوان شرایط سنی ندارد.
- تکینک آزاد است و رسانه آزاد است .
- مسئولیت ارسال و دریافت بموقع آثار بر عهده هنرمند است.
- مسئولیت اصالت آثار بر عهده هنرمند است.
- ابعاد آثار حداقل ۱۰× ۷ سانتیمتر و حداکثر ۷۰×۵۰ باشد بدون احتساب پاسپارتو
- آثار بدون امضاء قابل قبول نخواهد بود.
- هر هنرمند حداکثر سه اثر می تواند ارائه نماید.
- تاریخ اثر باید بعد از ۱۴۰۰ باشد.
- پس از قبولی تصاویر در محله نخست ، راهیافتگان به مرحله بعد از طریق پیامک مطلع خواهند شد.
- آثاری که برای مرحله دوم ارائه میشود ، میبایست دارای قاب و بر چسب اطلاعات ( عنوان - تاریخ - تکنیک - اندازه ) باشند.
- این فراخوان حق چاپ و تکثیر آثار را دارد.
- تصمیم گیری در موارد پیش بینی نشده بر عهده دبیر جشنواره است.
عوامل و داوران
- دبیر جشنواره : رزیتا شرف جهان
- دبیر اجرایی : رزمین نبی زاده
- دبیر مطبوعاتی : حافظ روحانی
- مدیر هنری : فرهاد فزونی
- داوران : مریم بنی اسدی - عباس شهسوار - پرتو فروهر - فرهاد فزونی - عمران قریشی

