“دیار کهن”

“دیار کهن”

در ژرفای بی‌نهایت به دنبال گم‌گشته‌ام می‌گردم.

در آسمان شب که بی‌مرز و انتهاست و در زمینی که یادگار پدرانم است.

سوژه‌های زمینی که بهترین و خاطره‌انگیزترین سازه‌های ایران هستند و آسمانی پر سخاوت که گنجینه درخشانش را از ازل در چرخش و نورافشانی قرار داده است.

چرخش و حرکت عنصر وجود بخش هستی است٫ حرکتی که از ذرات الکترون در هسته اتم و چرخش مستمر آن دور مرکز اتم شروع شده تا چرخ کائنات و کهکشان‌ها و ستارگان همه‌وهمه واقعیتی می‌سازند که سرچشمه از حقیقت لایزال الهی است.

برای رسیدن به آن چه در ذهنم به‌صورت تصویری دنبال می‌کردم، مدت‌هاست از پی گذراندن مراحل اداری و فنی فراوان در زمان‌های خاص به نقاط زیبای استان فارس سفرکرده و همچنان ادامه می‌دهم.

ثبت تصاویر روز یا شب‌هایی دلنشین و چشم‌نواز را در مقابل دیدگان مخاطبان علاقه‌مند و جویا گذارم و امیدوارم بتوانم از این طریق جهت معرفی ایران زیبا به جهانیان قدمی بردارم

تکنیک به‌کاررفته در تصاویر شب تکنیک startrails و گاه deepsky با تلفیق از پیش‌زمینه آثار معماری است و شایان‌ذکر است گاه برای ثبت یک عکس زمان بسیار صرف گردیده و صبر و حوصله، دست‌مایهٔ اصلی این نوع از عکاسی است.

نام مجموعه عکس‌هایم که بازنمایی این آثار در آن موقعیت‌های زمانی است را کهن دیار گذاشته‌ام. چرا که حقیقتاً آثار معماری فارس از اصیل‌ترین آثار فرهنگ، هنر و تاریخ ایران است.

از کسانی که در طول این مسیر مرا همراهی کردند، سرکار خانم مهگان فرهنگ و مجموعه سروناز سپاسگزارم.

محمد دولتشاه

۱۷.۵.۱۴۰۲ شیراز